น้ำดื่มตามเกณฑ์มาตรฐานขององค์การอนามัยโลก (WHO) และกระทรวงสาธารณสุขไทย ไม่ควรเกิน 500 ppm (หรือ mg/L)
ช่วงค่า TDS (Total Dissolved Solids) ในน้ำดื่มสามารถแบ่งระดับคุณภาพได้ดังนี้:
ค่า TDS (ppm),การประเมินคุณภาพน้ำ,คำแนะนำ / ลักษณะน้ำ
ต่ำกว่า 50,ปริมาณแร่ธาตุต่ำมาก,น้ำบริสุทธิ์สูง เช่น น้ำระบบ RO หรือน้ำกลั่น รสชาติอาจรู้สึกจืดแล้ง
50 – 150,ดีมาก,น้ำดื่มคุณภาพดี เหมาะแก่การดื่ม รสชาติกลมกล่อม
150 – 300,ดี,น้ำดื่มทั่วไป มีแร่ธาตุผสมอยู่ รสชาติดี
300 – 500,พอใช้,อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานดื่มได้ แต่อาจเริ่มมีรสชาติแปลกๆ เล็กน้อย
“500 – 1,000”,ไม่แนะนำ,รสชาติเริ่มเค็ม ขม หรือมีความกระด้างสูง
“มากกว่า 1,000”,อันตราย ไม่ควรดื่ม,ไม่เหมาะสำหรับการบริโภค ต้องผ่านการกรองขั้นสูงก่อน
ค่า TDS วัดเพียง “ปริมาณแร่ธาตุหรือสารละลายรวม” ที่อยู่ในน้ำ แต่ ไม่สามารถระบุได้ว่าสิ่งที่ละลายอยู่คืออะไร (เช่น มีแคลเซียม magnesium ที่เป็นประโยชน์ หรือมีแบคทีเรีย ยาฆ่าหญ้า และโลหะหนักปนเปื้อน) ดังนั้น น้ำที่มีค่า TDS ต่ำไม่ได้ยืนยันว่าปลอดเชื้อโรค 100% เสมอไป และน้ำที่มีค่า TDS สูงขึ้นมาเล็กน้อยก็อาจเป็นเพียงแร่ธาตุตามธรรมชาติได้เช่นกัน